Twitter tot ik schitter..
Ik las een paar weken geleden in de alom slecht informerende Metro een bericht over de gedachte dat e-mail zichzelf fataal zou gaan worden. Zoals ik bij het benoemen van mijn bron al suggereer; ik heb de ‘Krant van vandaag’ niet al te hoog zitten maar er zit wat mij betreft in deze gedachte wel degelijk een kern van waarheid. Tijdens mijn werk als chauffeur kom ik geregeld zakenlui tegen waar de reden voor het némen van een chauffeur meer dan eens bestaat uit het nemen van tijd voor het beantwoorden van e-mails. Het medium wordt bijna ziekelijk gebruikt, voor vaak de meest kleine dingen of voor veel te grote zaken. Bij deze zwijg ik dus nog maar over de hoeveelheid spam, die mee gegaan is met zijn toekomst en dus niet meer als elitair stuk wc-papier door de brievenbus je huis binnen valt, maar nu de milieuvriendelijke weg gevonden heeft via de UTP-kabel. Gelukkig zijn hier ondertussen een hoop maatregelen voor te nemen zodat deze rotzooi je enigszins bespaard blijft. Maar het feit alleen al dat hier door programmeurs van e-mail accounts rekening mee gehouden moet worden, zegt al genoeg over de dramatiek waarmee het medium te dealen heeft. Een overmatig en in mijn ogen nutteloos gebruik van het sturen van een e-mail.
Dit zelfde probleem constateer ik nu al bij twitter. De vrees die ik had voor ik een twitter account aanmaakte voor mezelf bij dit, op zich goed gevonden medium, wordt na koud 3 weken helaas waarheid. De overload aan huiselijke onzin die mij gestuurd wordt gaat ten koste van de echt zinnige berichten die er, en dat moet gezegd worden, ook tussen staat.
Via het geweldige concept wikipedia ( http://nl.wikipedia.org/wiki/Twitter ) is te lezen dat twitter op zich hiervoor ook daadwerkelijk opgericht is. De kritische vraag die ik hierbij stel is of het niet veel lucratiever zou zijn wanneer ze dit veel zakelijker in de markt zouden zetten? Immers het interesseert mensen inderdaad wel degelijk wat, waar diegene waar ze fan van zijn of datgene waar ze geïnteresseerd in zijn, voor ontwikkeling doormaken. Het gebruik van twitter kan in dat geval vervolgens ook lucratief zijn voor de organisaties en bedrijven die het ‘tweeten’ gebruiken. En inderdaad tot op zekere hoogte ook wat de ‘volger’ van deze ontwikkeling vindt. Wat helemaal niemand interesseert is met welk been iemand uit bed stapt, en of hij of zij überhaupt uit bed stapt. Laat staan wat voor verhaal daar vervolgens over vertelt kan worden. Het laatste zal in mijn ogen als een soort schimmel gaan werken binnen twitter. Tussen de overdreven hoeveelheid aan letterlijke onzin die er, overigens niet alleen via twitter, online gezet wordt, zullen de echt interessante en kennisdelende berichten ten ondergaan. Gelukkig voor twitter hebben ze hier zelf al wat op bedacht en zal er inderdaad een soort zakelijke versie van twitter komen.
Misschien moet het huidige twitter dan maar de zin die bovenaan dit stuk staat als ondertitel krijgen, er vervolgens een wedstrijdelement van maken en zichzelf vervolgens laten dood bloeden van nutteloosheid.
ps.een link naar dit blog is te vinden op mijn twitter…. of via mijn hyves te lezen… Voeg me eventueel ook toe als vriend.. ik heb er namelijk nog maar 186!
Mfires — 2009
